Πολυτεχνείο 1980.Η Ματωμένη Κυριακή τών »Αδειων Παπουτσιών».

 

531146_555891884437658_1890606786_n

Γράφτηκε στις 16 Νοεμβρίου 2011  

Κυριακή 16/11/1980..

Η Κυβέρνηση τού δήθεν »ευπατρίδη» Ράλλη,παντελώς αμερικανόδουλη,απαγορεύει ρητά νά φτάσει η Πορεία τού Πολυτεχνείου στήν Αμερικανικη Πρεσβεία και η πλειοψηφια τής ΕΦΕΕ ,μετά απο παλινωδίες συναινεί στό νά κινηθεί η πορεία μέχρις το Συνταγμα..Η τοτε Δεξιά ειχε υποστει μιά μεγάλη ήττα εναν χρονο πριν απο την απόσυρση τού Ν.815 και τις καταλήψεις απο το μαζικο κινημα των φοιτητών και είχε σκληρύνει πολύ την στάση της..

Μεταξύ Β.Σοφίας και Αμαλίας ειναι οι δρομοι κλειστοί απο χιλιάδες Αστυνομικούς,ΜΑΤ ,αλλά ακόμα και απο »Αύρες».

Η Μειοψηφια τής ΕΦΕΕ και συνολικά οργανώσεις τής εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς,αλλά και τής ΕΚΟΝ-Ρήγας Φεραίος,τών αυτόνομων συσπειρώσεων και της Β.Πανελλαδικής και ενώ ο κύριος όγκος τής πορείας έχει σταματήσει στο Συνταγμα,παραμένουν στίς θέσεις τους φωνάζοντας συνθήματα εναντίον τού Αμερικανικού Ιμπεριαλισμού,εναντίον τής Κυβέρνησης Ράλλη και τού ΝΑΤΟ..

Το πρώτο μπλοκ που βρισκεται ακριβώς απέναντι απο τον »Αγνωστο Στρατιώτη»,καί  αποτελείται κυρίως  απο χιλιάδες μέλη της εξωκοινοβουλευτική αριστεράς έχει ακριβώς πίσω του το μπλόκ τών Ρηγάδων τής εποχής..

Πρέπει νάταν πλέον 9 το βράδυ,όταν οι διαπραγματεύσεις μέ την Αστυνομια και τον Εισαγγελέας,γιά να επιτραπεί η συνέχιση τής πορείας προς την Αμερικανικη Πρεσβεια ,οχι μονον αποτυγχάνουν ,αλλά την ιδια στιγμή αρχίζει μιά από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις Καταστολής,που γνώρισε ποτέ η Μεταπολίτευση και οι παλιοτεροι την σύγκριναν μέ τά »Ιουλιανά»..

Τα τότε ΜΑΤ αρχίζουν νά χτυπάνε με τρομακτική βία,κυριολεκτικά σαν κτήνη ,οι Αυρες κινούνται εναντιον των διαδηλωτών και η ατμόσφαιρα γινεται πνιηγρή απο τα δακρυγόνα…

Μέ άλλους συντρόφους βρισκόμαστε στην γωνια Αμαλίας και Οθωνος ,οπου καταφευγουμε σε ενα μικρό χώρο-νεόδμητο κτίσμα για να γλυτώσουμε απο την μήνιν τών Αστυνομικών…Αρχίζει η ριψη δακρυγόνων με αποτέλεσμα να υποχρεωθούμε να βγούμε άρον-αρον απ΄εκεί όπου στην Οθωνος μάς υποδέχεται μιά διμοιρια αποκτηνωμένων ΜΑΤατζήδων,που μάς χτυπά αλύπητα..Διπλα μου ακριβώς μιά γυναίκα πέφτει κάτω με ανοιγμένο κεφάλι και οι ΜΑΤατζήδες δεν μάς αφήνουν νά την βοηθήσουμε αλλά συνεχίζουν νά μας χτυπούν ανελέητα…

Η Οθωνος,η Αμαλιας και η Πανεπιστημιου,εχουν γινει πεδιο μάχης…

Η προσπάθεια διαφυγής πρός την Οθωνος,δεν εχει αποτέλεσμα και ζητούμε απο ενα μπλόκ τής ΚΝΕ να μάς βοηθήσει ,ετσι οπως ειμαστε κτυπημένοι και ματωμένοι…Το μπλόκ συνεχιζει να φωνάζει »ΚΚΕ αλλαγή δευτερη κατανομή»και μάς αγνοεί….

Μέσα απο την πλατεια Συντάγματος,μιά παρέα συντροφων καταφέραμε να βγούμε προς Πανεπιστημιου,αλλα εκεί μια νέα επιθεση τών ΜΑΤ μας διέλυσε…

Λιγο παρακάτω ενα ολόκληρο πλήθος έτρεχε να προστατευτεί απο τις συνεχομενες επιθεσεις τών ΜΑΤ..Ενας πατέρας,με δυό μικρά παιδιά είχε χάσει την γυναίκα του..Μέσα στον πανικό του μού άφησε τά παιδιά του για να ψάξει να την βρεί..Πρέπει να περίμενα πανω απο 10 λεπτά με δυό παιδιά τρομαγμένα και άγνωστα που έκλαιγαν και που ησυχασαν οταν το ζευγάρι επέστρεψε..

Δέν θα ξεχάσω ποτέ στην ζωή μου την Πανεπιστημίου,κυριολεκτικά σπαρμένη απο παπούτσια χωρίς κάτοχο…

Δεν υπάρχει πιό ανατριχιαστικό θέαμα απο εκατοντάδες »άδεια» παπούτσια σε εναν μεγάλο δρόμο ,πού έχουν χάσει τον Ανθρωπο που τά φορούσε.

Μέ χιλια ζορια βρεθηκαμε στην Σολωμού ,στά παλιά γραφεια τής ΕΚΟΝ »Ρηγας Φεραίος»,οπου καταφεραμε να ριξουμε λιγο νερό στο πρόσωπό μας και νά ανασάνουμε λιγάκι……..

Και τότε συνέβη το αναπάντεχο..

Ενώ βρισκομαστε στον τριτο οροφο του κτιριου ακουμε φωνές και βλέπουμε άσπρα κράνη να εμφανιζονται ……Ηταν η πρώτη φορά μετά την Μεταπολίτευση,που μιά ομάδα παρααφρόνων τών ΜΑΤ ειχαν αποφασισει να εισβάλουν στά γραφεια τού Ρήγα…

Οσοι ειμασταν εκεί εξοπλιστήκαμε με οτι προχειρο βρηκαμσε μπροστά μας ,γιά νά αμυνθούμε,περισσοτερο από ένστικτο…Τελικά ο επικεφαλής σφύριξε και η διμοιρια βγηκε απο το κτιριο..

Τα υπολοιπα ειναι γνωστά..Εκεινη την μέρα εκατοντάδες πηγαν στά νοσοκομεία και σκοτώθηκαν η εργάτρια Σταματινα Κανελλοπούλου απο το Περιστέρι και ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής..

Παραθέτω αποσπάσματα απο τοτε:»

Τη νύχτα εκείνη, η Σταματίνα Κανελλοπούλου, εργάτρια από το Περιστέρι, έπεσε αναίσθητη και αιμόφυρτη από αλλεπάλληλα χτυπήματα αστυνομικών κλομπ στην οδό Πανεπιστημίου. Μια ομάδα αστυνομικών την ξυλοκόπησε και τη χτύπησε αλύπητα στο κεφάλι και στο σώμα. Μεταφέρθηκε αναίσθητη στο «Ιπποκράτειο» όπου άφησε την τελευταία της πνοή, προτού οι γιατροί της προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες. Το πόρισμα του ιατροδικαστή συγκλονίζει: 18 χτυπήματα στο κρανίο, πολλαπλά κατάγματα και βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση.

Ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής συμμετείχε στη συγκεκριμένη πορεία με τους συντρόφους του της «Επιτροπής Αυτοδιάθεσης Κύπρου». Στην Πλατεία Συντάγματος έγινε θύμα άγριας επίθεσης των ΜΑΤ, η οποία τον άφησε επί τόπου βαριά τραυματισμένο. Μάλιστα, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ο Κουμής δεν είχε λάβει καν μέρος στα επεισόδια, αλλά καθόταν σε παρακείμενο καφενείο την ώρα των επεισοδίων. Ο Κουμής μεταφέρεται στο Λαϊκό Νοσοκομείο και το βράδυ της Κυριακής είναι ήδη κλινικά νεκρός. Την Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου, κηδεύεται στην Κύπρο και αμέσως μετά πραγματοποιείται πορεία διαμαρτυρίας προς την Ελληνική Πρεσβεία της Λευκωσίας.»

Την επομενη μέρα πληθος φοιτητών και εργατών πηγαμε στο Πολυτεχνείο για να διαμαρτυρηθούμε γιά τίς δολοφονιες και την αγρια καταστολή….Βρεθήκαμε σε διπλο κλοιό:Aστυνομια και αλλη κομματική νεολαία…………………….

Τα γεγονότα ειναι καταγεγραμένα ………………..

Στην συζήτηση που εγινε στην Βουλή ξεχώρισαν οι κατάπτυστες τοποθετησεις τού Ραλλη και τού Α.Παπανδρέου..

Παραθέτω:»

Την ευθύνη για τα αιματηρά γεγονότα ο πολιτικός κόσμος αποφάσισε να τη ρίξει στους διαδηλωτές. Στις 10 το βράδυ της ημέρας των επεισοδίων ο Ανδρέας Παπανδρέου δηλώνει ότι «μικρές ομάδες ανευθύνων στοιχείων και προβοκατόρων άγνωστης και ύποπτης προέλευσης δημιούργησαν θλιβερά έκτροπα με προφανή σκοπό να αμαυρώσουν και να δυσφημήσουν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο του Πολυτεχνείου». Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση περιορίστηκε να εκφράσει την οργή της για τις «οργανωμένες ομάδες αναρχικών και εξτρεμιστικών στοιχείων» που «αμαύρωσαν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο και προκάλεσαν βάναυσα τα δημοκρατικά και ειρηνικά αισθήματα του συνόλου του ελληνικού λαού». Σε ό,τι αφορά το θάνατο της Κανελλοπούλου, η κυβέρνηση περιορίσθηκε να δηλώσει ότι «για τις συνθήκες υπό τις οποίες σημειώθηκε ο θάνατος νεαρής εργάτριας διετάχθησαν διοικητικές ανακρίσεις».

Στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή μία εβδομάδα αργότερα ο πρωθυπουργός, κ.Ράλλης, έκανε την εξής δήλωση που έμεινε στην ιστορία: «Και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί στα χέρια του για να αμυνθεί εναντίον των δαιμόνων. Δεν κρατεί άνθη». «Θα ήταν σε θέση, πραγματικά, η Αστυνομία στο σημείο της σύγκρουσης να προχωρήσει με ελιγμό τέτοιο, ώστε να αποκοπεί, το επαναλαμβάνω, το σώμα των 2.000 εξτρεμιστών και εκεί να τους αντιμετωπίσει», δήλωσε από την πλευρά του και ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Όσο για τις «διοικητικές ανακρίσεις» για το θάνατο των δύο διαδηλωτών καμία απάντηση δε δόθηκε, κανένας ένοχος δεν τιμωρήθηκε. Τα ονόματά τους κοντεύουν να ξεχαστούν στις μέρες μας, τοποθετούμενα στον τραγικό κατάλογο των νεκρών αγωνιστών για τους οποίους δεν αποδόθηκε ποτέ δικαιοσύνη.»'(Πηγή:tvxs).

Προς τιμήν του ο Γιάννης Ζίγδης ειχε καταφερθεί με σφοδρότητα απέναντι στην τρομοκρατια τών ΜΑΤ και στις δολοφονιες τών αθώων..

Ο  Λ.Κύρκος είχε κάνει μιά αξιοπρεπή  ομιλια στην Βουλή γιά τά αιματηρά γεγονότα:»

Από το ΚΚΕ Εσωτερικού μίλησε ο Λεωνίδας Κύρκος ο οποίος τόνισε ότι τα κοινωνικά αδιέξοδα «δεν αντιμετωπίζονται με τις αστυνομικές μεθόδους».

Για τους δύο νεκρούς υποστήριξε: «Θα έπρεπε, τουλάχιστον, η ιατροδικαστική εξέταση να είχε τελειώσει σε 24 ώρες. Και θα έπρεπε, αν είχατε φιλοδοξήσει κάτι να κάνετε σήμερα στην αίθουσα αυτή, να μας φέρνατε το πόρισμα αυτής της ιατροδικαστικής εξέτασης. Και θα σας πω εγώ, πώς δεν έχω καμία ανάγκη από εξέταση, για να υποστηρίξω πώς το κορίτσι αυτό δολοφονήθηκε, και πως κατά συνέπεια υπήρξε δολοφόνος και ο δολοφόνος αυτός κρύβεται μέσα στα Σώματα Ασφαλείας.» (…) «Αν αφήσουμε το αίμα να κυλήσει διότι είναι αίμα άλλου, αν ξαναμπούμε στον κολασμένο κύκλο του αίματος, και θα μπούμε αν δεν δείξουμε την ευαισθησία που πρέπει, τότε δεν υπάρχει διέξοδος.» Και συνέχισε την αγόρευσή του: «Είπε ο κύριος  Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ότι η Δημοκρατία πρέπει να είναι εξοπλισμένη για την περιφρούρηση της τάξης. Βεβαίως, υπάρχει ανάγκη να περιφρουρείται η τάξη. Μήπως όμως η Δημοκρατία πρέπει να είναι οπλισμένη για να δολοφονεί; Θα σας πω μια περιγραφή, που έκανε μια σοβαρότατη γυναίκα. Μου είπε: «Λεωνίδα σχεδόν κατέρρευσα από πανικό, γιατί ήμουν στην πρώτη γραμμή, και απέναντί μου έρχονταν τα ΜΑΤ. Ξέρεις τι έκαναν: χτυπούσαν με τα γκλομπς, τις ασπίδες τους και κραύγαζαν άναρθρες κραυγές, πιθανόν και συνθήματα… Πιθανώς για να αναφλεγούν, πιθανώς για να σκοτωθεί εκείνη τη στιγμή και η τελευταία σπίθα ανθρώπινης λογικής και αυτοελέγχου που υπάρχει στο μυαλό τους.» Ύστερα από όσα σας ανέφερα μπορώ να προχωρήσω σε ένα πρώτο αίτημα: διαλύστε τα ΜΑΤ. Δεν προσφέρουν ποτέ τίποτα καλό. Έγιναν όργανο ανωμαλίας και βαρβαρότητας. Προχωρήστε σε αυτό που έχετε εξαγγείλει, το ήπιο κλίμα και που βρήκατε ανταπόκριση. Μην το καταστρέφετε. Μα δεν το καταλαβαίνετε λοιπόν; Μα είναι τυχαίο ότι εμείς υπήρξαμε ο στόχος αυτής της φονικής επίθεσης;».

……………………………………………………………………………………………………………………………….

33 χρόνια μετά οι Κανελλοπούλου και Κουμής παραμένουν »άταφοι» γιατί δέν »βρέθηκαν» οι δολοφονοι τους…Και δέν ειναι οι μόνοι………..

33 χρόνια μετά η Δημοκρατία βρίσκεται ξανά σε ασφυκτικό κλοιό απο τις δυνάμεις τού αστικού μπλόκ εξουσίας πού εχει διολισθήσει σε ακροδεξιές θέσεις.

33 χρόνια μετά και ,μέσα απο εναν κύκλο ,όπου το καπιταλιστικό σύστημα αφού αποπειράθηκε εναν αφασικό »εκσυγχρονισμό» ,έχει συσπειρώσει τίς πλέον αντιδραστικές δυνάμεις της ολιγαρχίας και επιτίθεται ιδεολογικά και κατασταλτικά στις δυνάμεις τής εργασιας..

33 χρόνια μετά γίνεται όλο και πιό αναγκαία η συσπείρωση τών Αριστερών και Δημοκρατικών  δυνάμεων γιά ανατροπή τού Μνημονιακού »Μαύρου Μπλόκ»..

Σέ όλους τούς  συντρόφους και συναγωνιστές πού νέοι τότε ζήσαμε μιά απο τίς πλέον κατασταλτικές και βίαιες επιδείξεις »δημοκρατίας» από τις αντιδραστικές δυναμεις..

Ακομα και σε εκείνους τούς τότε συναγωνιστές και συντρόφους,που ειτε δεν συμμετείχαν,είτε αργότερα εμήδισαν μπάς και αναλογιστούν τί υπηρετούν πλέον..

Αλλά και στούς νεότερους συναγωνιστές,συντρόφους και φίλους(αλλά και σε εκείνους πού ξαναβρεθήκαμε ,ακόμα και απο διαφορετικές αργότερα πορείες ,ξανά μαζί) που πλέον εχουν παραλάβει την σκυτάλη γιά έναν κόσμο μέ κοινωνική δικαιοσύνη ,ανατροπή και κοινωνικοποίηση  τών σχέσεων παραγωγής ,εναν κόσμο Δημοκρατικό,Σοσιαλιστικό και Ανθρώπινο..

Μιά μικρή προσωπική αναφορά στό Πολυτεχνείο τού 1980,πού καθόρισε την γενιά μου ,με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Τά »αδεια » παπούτσια τών οδών Παν/ίου -Αμαλίας και Οθωνος ακόμα ψάχνουν νά βρούν τούς κατόχους τους..Ακόμα ψάχνουν δικαίωση………………………

 

Σημειώνω πώς θεωρώ τιμή μου που υπήρξα στην »Ε.Κ.Ο.Ν Ρήγας Φεραίος» εκείνης τής εποχής μιάς νεολαίας που παρά τίς δυσλειτουργίες της ήταν καινοτόμα ..Αλλο άν και εκεί πολλές φορές επικράτησαν οι γραφειοκράτες που μεταξελίχθηκαν σήμερα σε τσιράκια τού φαιού Καθεστώτος..Χιλιάδες Ρηγάδες ομως αγωνίστηκαν κόντρα σε αυτή την γραφειοκρατία και άφησαν σπορά γιά τούς νεώτερους πού πήγαν τά πράγματα ακόμα πιό μπροστά..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s