Λυκιαρδόπουλος: To ‘Εκείθεν’ των επαναστατικών ιδεολογιών γεννιέται μέσ’από τα σπλάγχνα του ‘Εντεύθεν΄

15181402_1549722991721204_2317363366164464542_n

Kαι μιάς και αυτές τις μέρες απασχόλησαν την επικαιρότητα συγκεκριμενα θεματα (Κάστρο-επανάσταση-κρατικοποιηση της επανάστασης κ.λ.π-και αναφέρομαι σε καλοπροαίρετους συνομιλητες και οχι σε νουμερα που ταυτίζουν ΕΑΜ με ταγματασφαλίτες- ,και κάποιες πρόσφατες επιλογές,που ξάφνιασαν ή και πάγωσαν κάποιους),κάπου εκεί στο μακρινό 1977 στο περιοδικό ‘Σημειώσεις’ διεξήχθη ο περίφημος διάλογος Παναγιώτη Κονδυλη και Γερασιμου Λυκιαρδόπουλου ,που είχε ξεκινήσει απο μιά εξαιρετικη αποδομηση του Fromm από τον αείμνηστο Μάριο Μαρκίδη(τεύχος 12).Μετά παρενέβη ο Κονδύλης,απάντησε ο Λυκιαρδόπουλος ,συνέχισε τον διάλογο ο Κονδύλης,απάντησε πάλι ο Λυκιαρδόπουλος,για να ΄κλεισει’ τον οξύ,αλλά εξαιρετικό διάλογο,ο Στέφανος Ροζάνης..(τεύχος 19)..

Απ’όλη αυτή την κλασσικη πια συζήτηση ,αν κάτι με εκφράζει περισσότερο ειναι ένα απόσπασμα του Λυκιαρδόπουλου από την πρώτη του απάντηση στον Κονδύλη που επιγράφεται ‘Παλιά και Νεα θεότητα :Σημειώσεις εξ’αφορμής'(Οποιος δεν εχει τα τεύχη του περιοδικού όλος ο διάλογος κυκλοφορεί ξεχωριστά και από τις εκδόσεις Ερασμος -Οι Ιδέες 33- με τίτλο ‘Παλιά και Νεα Θεότητα’)..

Το απόσπασμα του Λυκιαρδόπουλου είναι αυτό :

‘H Eξουσια μπορεί να οικοδομεί συνεχώς την πραγματικότητα της αδιαφορώντας τόσο γι αυτους που προσποιούνται τους δραπέτες της,ζωγραφίζοντας στα τείχη της ΄φτερούγες ελευθερίας’,όσο και γιά τους άλλους ,που γκρεμίζονται από τα τείχη της στην ελευθερία του μηδενός.Ετσι και αλλοιώς ούτε για τους μεν,ούτε για τους δε έχει σημασια αν υπάρχει παράδεισος ή αν η αταξική κοινωνια είναι άπιαστο όραμα. Continue reading «Λυκιαρδόπουλος: To ‘Εκείθεν’ των επαναστατικών ιδεολογιών γεννιέται μέσ’από τα σπλάγχνα του ‘Εντεύθεν΄»

Advertisements

Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος: Το Πολυτεχνείο πέθανε-Ζήτω το Πολυτεχνείο!

15032310_1535627829797387_7581500557021014592_n

Αν έχει αξία αυτό το απόσπασμα από το κείμενο του Γεράσιμου Λυκιαρδόπουλου,είναι γιατί προέρχεται από το ‘απόμακρο ‘ 1974 και το εξαίρετο περιοδικό ‘Σημειώσεις’-(τεύχος 4-26-11-1974)…Επειδή κάποιοι ελάχιστοι μπορούν πάντα να ‘βλέπουν’ μακριά’
……………………………………………………………………………………..

‘Μα οι νεκροί δεν αγωνίστηκαν γι αυτά….Δεν ήθελαν να γίνουν ‘εθνικοί ήρωες’.Δεν ανήκουν στο έθνος.Στο έθνος ανήκουν οι παπάδες και τα λάβαρα και τα στεφάνια των επισήμων.Στο έθνος ανήκουν οι δολοφόνοι των παιδιών.Τα παιδιά δεν ανήκουν πουθενά..Το νόημα της εξέγερσής τους δεν χωράει στα εθνικά αστικοδημοκρατικά πλαίσια που θέλουν να το στριμώξουν..Ο αγώνας του Νοέμβρη δεν ήταν αγώνας ‘εθνικός’,δεν ήταν καν αγώνας ‘πολιτικός’-ήταν η επανάσταση.
Το Πολυτεχνείο δεν ανήκει στο ‘έθνος’.Αυτή την αλήθεια εξέφραζε ένα σημείωμα αφιερωμένο στους νεκρούς :’ o ελληνικός λαός ήταν ανάξιος της θυσίας σας΄’
Το Πολυτεχνείο ανήκει στους νεκρούς-μόνο σ’αυτούς.

Σήμερα πίσω από τα πανηγύρια και τα μνημόσυνα,πίσω από την νερουλή συνθηματολογία των πολιτικών κομμάτων,διακρίνεται η αιώνια επιθυμία των νοικoκυραίων.Το ‘Ποτέ πιά άλλο Πολυτεχνείο’ δεν σημαίνει ‘Ποτέ πιά άλλος φασισμός’ αλλά :’O αγών εστέφθη από επιτυχία ‘ ή ‘καθίστε τώρα φρόνιμα’.
Μα πάνω από τις νουθεσίες ή τις διαταγές εθναρχών,μεσιών και τραμπούκων ακούγονται κάποιες άλλες φωνές στο πεζοδρόμιο :’Eνα,δύο,τρία,πολλά Πολυτεχνεία’
Η σπουδαστική εξέγερση κηδεύτηκε προχθές.
Πέρασε ήδη στις εθνικές επετείους-κρατικοποιήθηκε.
Οι νεκροί του Πολυτεχνείου χάθηκαν μέσα στην εικόνα του αγνώστου στρατιώτου.

Το Πολυτεχνείο πέθανε-Ζήτω το Πολυτεχνείο.

Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος.

Υ.Γ.

Και σε μιά άλλη του σημείωση αναφέρει το συγκλονιστικό : ‘Οταν τίθεται το δίλημμα ‘Δημοκρατία ή Τανκς,ήδη κυβερνούν τα Τανκς’